 |
| GÜNDÜZ HASTANESİ |
|
GÜNDÜZ HASTANESİ
Gündüz Hastanesi Pazartesi'den Cuma'ya 9:00-17:00 saatleri
arası açıktır. Haftanın bütün günleri hastabakıcılar,
psikolog, hekim, psikomotisyen ve gözlemci (Mme Leonil)'den
alınan aynı bakım ekibiyle işler. Bu demektir ki günlerini-saatlerini
GH'de geçiren hastalar aynı kişilerle, özellikle de çalışmalarını
yalnızca GH çerçevesinde sürdüren hastabakıcılarla karşılaşacaklardır.
Bu terapötik personele GH konutlarında kalan bir bekletmen,
(O da Perşembe dışında her gün bulunur) bir hizmetçi kadın,
bir tıbbi sekreter, bir Standartisti ve baş gözlemci Mme
Dupre'yi eklemek gerekir.
CME'nin temsilcisi tıbbi sorumlu Dr.Certhoux'dur.
Bunların yanında, haftada iki kere ayrıca öteki yapılarda
da çalışan bir Arterapöt Bakıcı da gelir.
GH'de hastaların görevleri temel olarak her biri yaklaşık
3-18 kişiden oluşan küçük gruplardan terapötik etkinliklere
dayanır, ara sıra bireysel görevler de olsa bile, özellikle
de konuşma saatlerinde pskolog tarafından ve belletmen
tarafından yapılan psikometrisitede.
Çeşitli etkinlik grupları yada bireysel görev endikasyonları her hasta için yeniden toplanan ekibin sentez toplantılarında değerlendirilir ve kararlaştırılır.
Günde yaklaşık 20 kadar farklı etkinlik grupları GH'de çalışır. Bu gruplar esas olarak bu son yıllarındaki farklı terapötik modaliteleri geliştirmelerini, araştırmalırını ve derinleştirmelirini sağlamak için düzenenlenen farklı medyalardan yararlanan staj ve seminerler sırasında oluşturulmuş olan personel bakıcılar tarafından kurulmuştur.
Bu etkinlikler çok çeşitli tiplerdendir ve farklı medialar
kullanırlar; şunlara yönelik olabilirler:
-üretim; örneğin pastacılık yada el işleri gibi
-gösteri (anlatım); tiyatro yada resim gibi
-özerkleşme: dükkanlardan alışveriş yapmak gibi
-hoşlandığı yönde bedensel ya da kültürel gelişim, örneğin havuz ya da sinema
-toplumsallaşma: jimnastik ve çömlekçilik nonterapötik yerlerde, dışarda profesyonellerde ve rastlanan öteki özel katılımlarla yapılır.
Öte yandan, iki yıldan beri, formülü tamamen özgün olan küçük oturumlar çalışmaktadır.
Her zaman aynı yerde, aynı hastalarla, Ocak'tan Temmuz
ortasına dek yılda 5-6 kez yinelenen 48 saatlik oturumlar
yapılır. Bunları 4 ayrı bakıcı sağlar, ama dönüşümlü olarak
2'si yapar yani hastalar bir oturumdan diğerine bir aynı,
bir başka bakıcı bulurlar. Aktarımsal sorunları sınırlamak,
tersine, başka bir bağlamda ifade olanakları ve yeni komportmental
modaliteler üzerinde durmak için aynı haraketlerin tekrarlanması,
her zaman aynı olan yer üzerinde durulup kişisel bakıcılar
üzerinde durulmaz.
Bu hastalarla yapılan çalışmaların büyük bir kısmı için tekrar keşfedilecek bir bakım içindir.
Somutluklarının ötesinde bütün bu etkinlikler terapötik
bir amaç içinde sunulur ve gösterilirler.
Bunu da aynı şekilde gerçekleştirildiklerinde bile kısmen
yaparlar (çok sayıda hasta olan GH apragmatiktir) çünkü
bütün gerçekleşme bedensel, kimi zaman psişik ve özellikle
de varoluşsal bir boyutu açığa çıkarır ve geliştirir.
İç dünya ile dışarı arasında tamamen radikal bir ayrılık
bulunmadığı ve psikotiklerde de bu sınırın belli bir geçirgenliğe
sahip olduğu düşünülürse, bir şey gerçekleştirmek her
zaman kendinden bir şey gerçekleştirmek; gerçekleştirilmektir.
Öte yandan bu etkinlikler terapötiktirler çünkü bakıcı
personelle birlikte gerçekleştirilirler, bakıcılar böylece
bakıcı-bakılan ilişkisinin desteklediği kadar, ama çevresinde
kişinin güçlüklerini, başarılarını, sanrılarını, engellenmelerini
birleştiren belli bir destek kadar işlev görürler. Birlikte
bu özel etkinliğe özgü varoluşsal modalitelerin ifadelerini,
bakıcıyı çalışmaya yönelten ifadeleri açığa vururlar.
Bu terapötik sonuçlar normalde bir bakıcıyla birlikte
yapılan bütün etkinliklerin amacıdırlar ve bütün kurumlarda
kullanılma eğiliminde oldukları tahmin edilebilir.
Ama öte yandan, daha açık söylersek, GH bir kaç tanesi
zaten açılmış olan yirmi kadar etkinlikten bir demet oluşturmuştur.
Verili bir ortamda kendisiyle, başkalarıyla, dünya içinde
olma sıkıntısı olan hastanın ifadeye yönelik özelliklerinin
terapötik alanının genişlemesini sağlayan da, aynı yerde,
aynı ekiple ve genel olarak bir kaç ay süren bir dönem
için biraraya gelen bu çoğulluktur. Yani hastayı psikopatolojik
transmodaliteler düzeyine yaklaştıran da budur.
GH'ni öteki bakım kurumlarına göre karakterize edebilecek olan şeyler de bu noktada kullanılır.
Sonuçta hastaların çoğu bir çok etkinliğe katılacaklardır;
eğer harhangi biri bunlara katılmıyor olursa, bunların
açık olduğu (GH saatlerinde) söylenir.
Bu farklı etkinliklerde hastalar aynı bakıcıları bulamayacaklardır, çünkü her biri bir çok grubu katılmaktadır.
Bakıcı hastadan daha çok bir etkinlikle ilgilidir. Böylece
GH heterojen bir terapötik eylemler alanı gösterir, ama
bu aynı heterojenlik kadronun modaliterini oluşturur;
aynı hasta için psikopatolojik tutuların heterojenliğini
hesaba katar ve böylece onu voruluşsal transmodaliteleri
içinde ele alır ve bir terapötik transmodaliteye uydurmaya
çalışır.
Bu heterojenite, transmodalite kavramları kadro kavramına
ve onun etkinliğine verdiğimiz önemi ortadan kaldırmaz.
Sonuçta bize göre önemli olan şey, pratiğimizin sunduğu
çoğul yaklaşımların, üyeleri her zaman aynı yerde bulunan
küçük bir grup tarafından yapılmalarıdır.
Böylece hastalar koyduğumuz endikasyonlara göre bir etkinlikten diğerine geçecek, çoğu kez bunlarda epey farklı bir tarzda, ama belirlenmiş bir biçimde yer alacaklardır. Bakıcılarla ilişkilerinde ve yaptıkları işlerde onlar için hazırlanan biçimlerdir bunlar ve bulunmaları şart koşulmadan herkese açık olan 'söz uzayı' sırasında serbestçe söyleşirler.
Bu demektir ki bu çoğunluk sayesinde farklı terapötik
etkenlikler birbirleri arasında bağlanacaklar ve hastaların
eğlenmelerini sağlayacaktır. Bu etkinliklerin heterojen
içeriklerine koşut olarak bir etkinlikten ötekine geçme
yolları onlan arasında bağ kuracaktır; bu bağlar hastaların
yeni tutumlar, yeni konumlar bulmalarını ve çalışma metaryelinin
kendi zengin içeriklerini geliştirmelerini sağlayacaktır.
Bu heterojenite ve bağlılık görüşüyledir ki; en kısa yoldan bakım merkezlerinin yada hastane içinin bakıcı ekipleriyle çalışmayı denedik ve tam gün işler yanında yarım gün işler de ve çok farklılaşmış işler de geliştirilebileceği kanısındayız; örneğin hastalar GH'ne gelir ama hasta kabul yada bakım merkezinin etkinliklerine de katılırlar ve bu çalışma modalitelerinin ilgili farklı ekipler tarafından çok yakın bir işbirliği anlamına geldiğini anlarlar.
|
|
|
 |
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
