 |
SON REÇETE Sayı 8-9 1988
TELE RÖPORTAJ... |
|
Ağustos Ayı İçerisinde 4.Baskısı Yapılan "Hiroşimalar Olmasın"ın yazarı Oktay Akbal'la Ercan Kesal'ın Telefonda yaptığı söyleşi...
-Sayın Akbal, iyi günler dilerim, "Son Reçete" den Dr.Ercan Kesal,
OKTAY AKBAL: İyi günler Buyrun.
-Sayın Akbal, biliyorsunuz 5-6 Ağustos 1988 Hiroşima'nın 43.yıl dönümü, Hiroşima denince ilk akla gelen yazarımızsınız. Hiroşima'ya gittiniz, gördünüz. Ne dersiniz insanımız geçmişten yeterli dersi almış mıdır?
OKTAY AKBAL: Yeni bir nükleer savaş çıkabilir mi? İnsanoğlu geçmişteki acı deneyimlerinden ders alıyor mu, almıyor mu? Alıyor, diyebilir miyiz? Almadığı ortada!...Her yeni kuşak dünyayı kendisiyle başlamış sayıyor! Nükleer Savaş çıktı, çıkıyor, çıkacak diye kırk elli yıl geçirdik. Büyük devletler böyle bir savaşın insanlığın yok olması demek olduğunu biliyorlar. Benim korkum, bu güce sahip küçük devletlerin kendi aralarında patlayacak bir savaşta nükleer silaha başvurmalarıdır. Irak-İran savaşında zehirli gazların kullanılması gibi; bir başka savaşta da yenik düşeceğini hisseden bir devlet elindeki nükleer silahları kullanmaya kalkışabilir.
-Efendim biliyorsunuz , Türkiye'deki tek anti nükleer örgüt konumunda NÜSHED var. Barış yanlısı, anti-savaş ve anti-nükleer örgütler tüm dünyada çok yaygın bir sayı ve etkinliğe sahipken bizdeki umursamazlığı ve yönetenlerin bu tür örgütlere bakışını nasıl değerlendiriyorsunuz?
OKTAY AKBAL: Türkiye'de nükleer savaşın en büyük bir tehlike olduğunu bilen insanlar sanıldığı kadar çok değil. Bilgisizlik, umarsızlık içinde halkımız.. Barış için savaşım verenlere kötü gözle bakılıyor hala! Bu, bir bilinç işi. Bütün sabının, radyonun, televizyonun, devletin tüm propaganda araçalarının nükleer savaşın nasıl bir felaket olduğunu anlatması, duyurması gerek. Dünyada bu konu çok daha yaygın ve etkili bir biçimde işleniyor.
ERCAN KESAL: İnsanımızın bu konudaki duyarsızlığı için ne söyleyebilirsiniz?
OKTAY AKBAL: Dedim ya, insanlarımız 'dünya yansa bizim hasırımız yanmaz' duyarsızlığı içinde yaşıyorlar! Böyle bir tehlikenin bilincinde değiller. Üstelik de bu konuda çalışan insanlar da acı deneyimlerden geçtiler, Barış Derneği davası ortada! Barış için dernek kurarak savaşın yaşamsal tehlikesini belirnten insanlar yıllarca tutuklu kaldılar. Barış demek vatana ihanet sayıldı. Böyle bir ortamda halkımız duyarsızlıktan nasıl kurtulsun?
ERCAN KESAL: Peki Sayın Akbal son INF anlaşması ve Moskova Zirvesi hakkında neler düşünüyorsunuz?
OKTAY AKBAL: Reagan ile Gorbaçov arasındaki anlaşmalar umut vericidir. Yavaş yavaş sıra, nükleer silahların kökünün kazınmasına da gelebilir mi? 1945 yılındaki iki atom bombasının Hiroşima ve Nagazaki kentlerinde yarattığı facia unutluş değil. O kentlerin yaralı insanları kırk üç yıl sonra bile o gün aldıkları yaralardan ölmekteler, hatta o gün daha doğmamışlar bile...
Bütün bunlar bir ders olmalı diyoruz. Ama nice dersler boşa gitmedi mi?
ERCAN KESAL: Çok teşekkürler efendim, iyi günler.
OKTAY AKBAL: İyi günler, başarılar...
——
——
——
——
——
|
|
|
 |
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
| u |
|
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
